در دنیای پرشتاب فناوری، همواره شاهد تغییر مسیرهای استراتژیک (Pivot) بوده‌ایم، اما تبدیل شدن یک تولیدکننده کفش به ارائه‌دهنده تخصصی زیرساخت‌های هوش مصنوعی، قطعا یکی از بی‌سابقه‌ترین اتفاقات تاریخ سیلیکون‌ولی است. گزارش‌های اخیر TechCrunch به بررسی دقیق این رویداد جنجالی پرداخته است. شرکت Allbirds که روزگاری با کفش‌های پشمی دوستدار محیط زیست خود قلب مهندسان را تسخیر کرده بود و در زمان عرضه اولیه خود (IPO) بیش از ۴ میلیارد دلار ارزش‌گذاری شد، اکنون کفش‌ها را برای همیشه کنار گذاشته تا با نام جدید Smartbird در بازار زیرساخت‌های هوش مصنوعی رقابت کند.
نکته حیرت‌انگیز ماجرا اینجاست که مدیرعامل جدید این شرکت، نادیا کارلستن (Nadia Carlsten)، با یک بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری کار خود را آغاز کرده است، در حالی که این استارتاپ روی کاغذ هنوز حتی یک کارمند هم ندارد. در این مقاله، ابعاد این چرخش تاریخی، مدل کسب‌وکار جدید و آینده بازار پردازش ابری را زیر ذره‌بین قرار می‌دهیم.
مدیران شرکت با استفاده از یک سرمایه ۱۰۰ میلیون دلاری جدید، نام برند را به Smartbird (و در مقطعی NewBird AI) تغییر دادند و تمرکز خود را بر روی ایجاد سخت‌افزارهای پردازشی هوش مصنوعی معطوف کردند. همین تغییر رویکرد جسورانه کافی بود تا سهام شرکت در مدت کوتاهی بیش از ۴۰۰ تا ۶۰۰ درصد رشد کند.
نادیا کارلستن؛ مدیرعاملی با حساب بانکی پر و دفتری خالی
بر اساس گزارش تیم فرنهولز در TechCrunch، نادیا کارلستن که پیش از این یکی از مدیران ارشد AWS و شرکت اروپایی DCAI بوده، اکنون به عنوان تنها کارمند و مدیرعامل Smartbird فعالیت می‌کند. او با حقوق سالانه ۷۰۰ هزار دلار استخدام شده است تا این ساختار جدید را رهبری کند، اما شرکت در حال حاضر نه تیمی مهندسی دارد و نه حتی یک دفتر کار استیجاری.
کارلستن در گفتگوهای خود اعلام کرده است که فرآیند استخدام تیمی کاملاً جدید برای کسب‌وکار هوش مصنوعی و همچنین یافتن فضایی برای دفتر کار به زودی آغاز خواهد شد. موجودی نقد ۱۰۰ میلیون دلاری به این شرکت آزادی عمل می‌دهد که به جای ساختن همه‌چیز از نقطه صفر، احتمالا یک شرکت ارائه‌دهنده خدمات مدیریت‌شده شبکه یا پردازش ابری را به طور کامل خریداری (Acquire) کند.
استراتژی Smartbird: پناهگاه امن برای داده‌های حساس
شاید بپرسید Smartbird چگونه می‌خواهد با غول‌هایی مانند آمازون و مایکروسافت در زمینه زیرساخت‌های هوش مصنوعی رقابت کند؟ استراتژی آن‌ها بر یک شکاف کلیدی در بازار فناوری اطلاعات متمرکز است: حاکمیت داده (Data Sovereignty) برای صنایع به شدت قانون‌گذاری شده.
بسیاری از شرکت‌ها در حوزه‌های داروسازی، انرژی، موسسات مالی و نهادهای حساس دولتی، به دلیل محدودیت‌های قانونی (Compliance Constraints) نمی‌توانند حجم عظیمی از داده‌های حساس خود را به ابرهای عمومی (Hyperscalers) بسپارند. این نهادها نیازمند محیطی کاملاً امن با کنترل مستقیم و فیزیکی بر روی سرورهای خود هستند تا بتوانند مدل‌های هوش مصنوعی اختصاصی را آموزش دهند.
Smartbird قصد دارد تا پایان سال میلادی جاری، این سرورهای مستقل و امن را در اختیار مشتریان اولیه خود قرار دهد. سابقه کارلستن در بازار اروپا که به داشتن سخت‌گیرانه‌ترین قوانین حریم خصوصی معروف است، نقطه قوت مهمی برای پیشبرد این استراتژی محسوب می‌شود.
چالش‌های پیشرو و آینده بازار ابری
البته مسیر پیش روی Smartbird بدون چالش نخواهد بود. بازار رایانش امن در حال حاضر رقابتی است و شرکت‌های باسابقه و بزرگی مانند Hewlett Packard و Equinix هم‌اکنون خدمات مشابهی را در سطح سازمانی ارائه می‌دهند.
بزرگ‌ترین آزمون برای نادیا کارلستن، سرعت عمل اجرایی است؛ چرا که بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری می‌تواند به سرعت به پایان برسد اگر شرکت پیش از عقد قرارداد با مشتریان سازمانی، زمان زیادی را صرف ساختن زیرساخت و آزمون‌وخطا کند. تغییر مسیر از یک برند حامی محیط زیست و لغو وضعیت «شرکت با منافع عمومی»، نمادی از دیوانه‌وارترین جنبه‌های انقلاب هوش مصنوعی است؛ اتفاقی که ثابت می‌کند برای راه‌اندازی یک تجارت مدرن در این عصر، گاهی داشتن یک استراتژی دقیق و سرمایه‌ای کلان مهم‌تر از داشتن لشکری از کارمندان است.