آرشیو مولف: مدیر

خیلیا درمورد طول کابل شبکه (Ethernet) و استاندارد مسافت UTP که برای اتصال دوربینهای مدار بسته در سیستم نظارت تصویری از نظر تئوری 100 متر است کنجکاو هستند تا بدانند عدد واقعی چقدر است. جدا از این مسافت، دوست داشتیم بدانیم که مسافت بر روی کیفیت تصویر،نویز و اختلالات تصویری دوربین مدار بسته چقدر اثر گذار خواهد بود. اینکه اگر دوربین مدار بسته با کابلی 150 متری به شبکه متصل باشد آیا تصویر خواهد داد و اگر تصویری داشتیم چه فرقی با حالت استاندارد وجود خواهد داشت.

شرایط آزمایش

برای کابلهای Cat5e و Cat 6 از 90 متر تا 300 متر به بررسی ارتباط پرداختیم و اتصالات بدون رابط و بطور مستقیم در هر انتها به دستگاهها متصل شدند.

• بررسی دوربین مداربسته: اول امتحان کردیم که آیا دوربین مدار بسته در اتصال به سوئیچ Ping مناسب و مطمئنی از طریق سوئیچ و دسترسی تحت وب دارد یا خیر. دوربینهایی که مورد بررسی قرار گرفتند شامل دوربین مدار بسته 720P، دوربین مدار بسته 1080P، دوربین مدار بسته 4 مگاپیکسلی و مدلهای معمول، PTZ با یا بدون IR و با پروتکلهای 802.3af و 802.3at بودند.
• بررسی لپتاپ : مرحله بعدی دو لپتاپ را با کابلی بطولهای مختلف بهم وصل کردیم تا ببینیم سرعت انتقال و ارتباط به چه شکل خواهد بود و از طریق نرم افزار iPerf مورد ارزیابی قرار دادیم.
• بررسی PoE: نهایتا میزان ولتاژ و مصرف برق(وات) را بوسیله تستر PoE در هر دو سمت کابلها بررسی می کنیم تا ببینیم که آیا PoE در تمام فواصل و شرایط بخوبی از پس طول کابل بر می آید یا نه؟

کارکرد کابل Cat 6 (کابل زرد در تصویر زیر) و کابل Cat 5e (کابل آبی) در شرایط و فواصل مختلف با توجه به استاندارد دسته بندیهایشان مورد بررسی قرار گرفتند(23 AWG در مقابل 24 AWG).

نکات مهمی

موقع آزمایش استاندارد 90 متر به نکات جالبی رسیدیم:

• جریان تصویری خوب و ثابتی در فاصله 150 متری در دوربینهای مداربسته مختلف با مشخصات متفاوت تجربه کردیم.
• بعضی از دوبینهای مداربسته در فاصله حدودی 210 متر هم خوب کار می کردند.
• کیفیت تصویر و ارسال داده ها در فاصله هایی بیش از حد تعیین شده استاندارد در دوسمت کابل بسیار خوب بود و همانطوری بود که در تئوری استاندارد تعیین شده است.
• انرژی الکتریکی تا فاصله 300 متر بوسیله PoE بخوبی تامین می شد ولی سیگنال داده ای وجود نداشت.
• هر دو کابل Cat 5e و Cat 6 تقریبا در بررسیهای ما یکسان عمل کردند و تفاوت ویژه یا خاصی بینشان در فواصل مختلف دیده نشد.

مشخصات استاندارد چیست؟

در استانداردی با نام TIA/EIA-568 که برای کابلهای شبکه تعیین شده است فاصله کمتر از 100 متر (تقریبا 330 فوت) بهترین حالت و قابل قبول است. این اندازه 100 متر، درواقع به دو بخش تقسیم و در نظر گرفته می شود. بخش 90 متری را برای اتصال کابل از Patch Panel تا دستگاه و بخش 10 متری باقی مانده را برای اتصالات Patch Panel در نظر می گیرند اما در صورتی که کابلها بصورت مستقیم وصل شوند همان 100 متر معیار خواهد بود.

اکیدا توصیه می کنیم که از این استاندارد TIA/EIA پیروی کنید و اتصالات و ارتباطات کابلی بین دستگاهها را به همین 100 متر محدود نمایید.

در بررسیها بیشتر سعی کردیم حداکثر مسافت ممکن برای ارسال داده و انرژی از طریق کابل شبکه را آزمایش کنیم اما با زیر پا گذاشتن استاندارد موجود احتمال بروز مشکل در شرایط مختلف وجود خواهد داشت. در مسافتهای بیش از 100 متر بررسی پایداری ارتباط یا اصطحلاک و مسائل مرتبط دیگر را بررسی نکرده ایم تا بخوبی همه موارد را در نظر گرفته باشیم.

PoE در مسافت 300 متری

در بررسی انجام شده فهمیدیم که کارایی PoE حتی بیش از 300 متر کابل هم (بیش از 1 حلقه کابل) تا حدودی حفظ می شود. با اتصال یک تستر فاصله PoE بر روی کابل برای بررسی مسافت تا دوربین مدار بسته دیدیم که انرژی الکتریکی تامینی با مشخصات PoE 44-57VDC دقیقا برابر با همان انرژی خواهد بود که دوربین مدار بسته را در مسافت نزدیک قادر به کار می نماید و درواقع عملا عین استاندارد بود.

توجه کنید که دستگاه نامبرده شده PoE بشکلی طراحی شده است که با افزایش ولتاژ در مسافتهای بیشتر کابل بتوانند بین 44 ولت تا 57 ولت جریان مستقیم(DC) را برای جبران کاهش ولتاژ در انتهای کابل تامین نماید. بنابراین همانطور که در تئوری گفتیم در عمل هم میزان ولتاژی که در فاصله 100 متری برای دوربین مدار بسته درحد 48 ولت تامین شد در فاصله 300 متری بر روی تستر عدد ولتاژ بالاتر 54 ولت را نشان داد. در جدول زیر نتایج مختلف را مشاهده می کنید:

درواقع با توجه به ولتاژ و توان الکتریکی تامینی PoE می توان اتصالی تا 300 متر را در نظر داشت اما بدلیل تداخلات و عدم تمرکز سیسگنالهای داده ارتباط بی معنی خواهد بود. شبکه ارتباطی بیش از 240 متر را پشتیبانی نمی کند و بنابراین PoE هم محدودیت داده ها را باید بپذیرد.

داشتن تصویر در طول کابلی با 214 متر!

با کمال تعجب در کابلی بطول 214 متر(700 فوت) توانستیم تصویری مناسب داشته باشیم. دوربین مدار بسته ای که مورد آزمایش قرار گرفت از برند Hikvision با 4 مگاپیکسل رزولوشن از نوع Bullet بنام DS-2CD2042WD-I بود که در ادامه می توانید تصاویرش را مشاهده نمایید.

کیفیت تصاویر در این فاصله(214 متر) با فواصل کوتاهتری که مطابق استاندارد تعریف شده هستند تقریبا کیفیتی یکسان دارد که در تصاویر مشهود است. در فاصله 214 متری هیچگونه افت نرخ فریم تصویر، تخریب پیکسلی یا مسائلی از این دست در طول روز یا تاریکی شب نداشتیم.

البته آزمایش ما تنها بر روی یک دوربین مداربسته انجام شد اما بر روی بقیه دوربینها حداکثر تا 180 متر تصویر داشتیم. بعلاوه در دوربینهای مدار بسته با رزولوشنها و نرخ فریم تصویر بالاتر بیشتر با مشکل روبرو بودیم و تقریبا علت آنهم بخشی به محدود شدن پهنای باند بدلیل طول بالای کابلها بر می گردد.

اتصال مطمئن دوربینهای مداربسته تحت شبکه (IP) با کابلی 150 متری

نکته مهم این است که دوربینهای مدار بسته 720P، 1080P، 4MP، PTZ ، IR با پروتکل 803.3af و 802.3at را با کابلی بطول 150 متر مورد بررسی قرار دادیم. تمام دوربینهای مداربسته بخوبی در این فاصله حتی بدون کوچکترین حذف پکیجی در Ping و یا تاثیر بر روی کیفیت تصویر، خروجی ویدئویی داشتند.

اتصال PC به PC

توانستیم با کابلی بطول 240 متر دو سیستم کامپیوتر دسکتاپ را بوسیله کابلهای Cat 5e و Cat 6 بدون هیچ مشکلی در Ping یا ارسال و جابجایی داده ها بیکدیگر وصل کنیم. البته سرعت انتقال محدود و در حد 9 مگابیت بر ثانیه بود اما پایدار و بدون مشکل صورت گرفت.

تفاوتی بین دو کابل Cat 5e و Cat 6 وجود نداشت

با اینکه در کابل Cat 6 طول و پهنای باند بالاتری پشتیبانی می شود اما بازهم بین دو کابل در آزمایشات تفاوتی ندیدیم. البته در بعضی موارد در کابل Cat 5e شاهد میزان کمی افت پکیج در Ping در مسافت بیش از 180 متر بودیم که در Cat 6 میزان کمتری بچشم می خورد.

برای برقراری ارتباط شبکه با سیستمهایی با قابلیت کنترل از راه دور و اصطلاحا ریموت،نیاز به درک کابلها و نوع کابل کشیها خواهند داشت. در برخی موارد کابلهای نصب شده و درحال کار دیگر قابل استفاده نیستند یا ممکن است بخواهید کابلهای جدیدی نصب نمایید. در این مقاله سعی کردیم نگاهی کلی به موضوع نوع کابل شبکه سیستم نظارت تصویری داشته باشیم.

انواع کابلها

بطور کلی 4 نوع کلی کابل برای این منظور وجود دارد. اولین نوع کابل کواکسیال است که در حدود چند دهه در سیستمهای آنالوگ مورد استفاده قرار گرفته است. انتخاب دوم کابلهای Cat 5e، Cat 6 و بطور کلی کابلهای شبکه اترنت (Ethernet) بودند که در شبکه های استاندارد مورد استفاده قرار گرفتند. نوع سوم کابلهای زوج سیم است که شامل دو رشته سیم هستند که در مقاصدی مثل سیستمهای هشدار و کنترل دسترسی مورد استفاده قرار می گیرند. نوع آخر هم کابل فیبر یا فیبر نوری است که اغلب برای ارتباطات و فواصل زیاد در فضای آزاد مورد استفاده قرار می گیرند.

کابلهای Cat 5e و Cat 6 که امروزه برای ارتباطات شبکه رایج مورد استفاده قرار می گیرند شامل 8 رشته سیم هستند که عموما بصورت 4 زوج سیم تابیده شده مورد استفاده قرار می گیرند. در ارتباطات تحت شبکه و استاندارد PoE، تنها دو زوج سیم که شامل 4 رشته می شوند مورد استفاده اند. این 4 رشته در دو فرم چینش استاندارد A یا B بصورتی که زوجی برای انتقال داده و زوجی دیگر برای انتقال انرژی PoE در نظر گرفته شوند، تنظیم می شوند.

مزایای استفاده از سیمهای متعدد

استفاده از سیمهای مختلف برای شبکه ارتباطی می تواند مزایای زیادی داشته باشد. مهمترین مزیت آن میتواند این موضوع باشد که سیمهای موازی (کابلهای موازی) باعث کاهش مقاومت الکتریکی و در نتیجه انتقال بهتر داده ها خواهد شد. تابیدن کابلها و استفاده زوجی هم از استانداردهای کابل Cat بحساب می آید. تاباندن دو سیم بر روی هم دیگر باعث کاهش نویز شده و مقاومتی را که بر اثر نویز در کابل بوجود می آمده به تبع کاهش می دهد. سایز رشته ها یا سیمها نیز بر اساس استانداردی شناخته شده بنام 24 AWG تعیین می شوند.

استاندارد سازی کابلهای Cat باعث بهبود کیفیت انتقال داده ها تحت شبکه می شود، بهمین دلیل است که طول کابل بطور استاندارد حداکثر 100 متر معادل 328 فوت برای هر ارتباط درنظر گرفته می شوند. این کار باعث می شود انتقال نیروی الکتریکی به یک وسیله توسط PoE نیز ممکن شود. برای مثال در کابلی 100 متری که یک سر آن به منبع تامین انرژی PoEبا توان 15.4 وات وصل شده باشد در انتها بدلیل فاصله زیاد این انرژی به 12.95 وات کاهش می یابد. برای استاندارد 802.3at-class 4 که 30 وات است نیز در انتهای کابل با توانی 25.5 واتی روبرو می شویم. در کابلهایی غیر از کابلهای Cat، نمی شود از PoE بخوبی استفاده کرد و حتما باید از مبدل (Convertor) استفاده شود.

 در کابل کشی بر مبنای استاندارد Cat امکان انتقال انرژی الکتریکی PoE با توانی بیشتر از استاندارد 802.3at یعنی بیشتر از 30 وات نیز وجود خواهد داشت. شرکتهای سازنده دوربینهای مداربسته دوربینهایی ساخته اند که می تواند بر روی 2 زوج سیم (بجای یک زوج سیم رایج PoE) انرژی را دریافت کنند. این نوآوری می تواند میزان انرژی محدود 30 وات را که با پتانسیل 57 ولت بوجود آمده در هر زوج سیم به 37 وات ارتقاء داده و عملا در دو زوج سیم به 74 وات انرژی برساند.

ظرفیت جابجایی انرژی الکتریکی

باید بگوییم که قابلیتهای انتقال انرژی در یک زوج سیم و کابل کواکسیال بسیار کمتر از ظرفیتی است که کابل شبکه Cat داراست. زیرا همانطور که گفتیم انتقال انرژی تحت PoE در کابل Cat می تواند بر روی دو زوج سیم صورت گیرد. البته هنوز تفاوتهایی وجود دارد.

اگر چه کابل Cat می تواند با تنظیم مقاومت الکتریکی و پهنای باند بخوبی تا 100 متر (328فوت) انتقال داده ها را میسر نماید اما کابل کواکسیال(Coax) با توجه به ویژگیهایش چنین استانداردی ندارد. بطور کلی در فاصله ای حدود 305 متری یا 1000فوتی یک کابل Cat 5eمقاومتی برابر 22 تا 27 اهم دارد. در یک کابل کواکسیال این مقاومت با توجه به نوع استانداردی مثل RG59 می تواند فرق داشته باشد اما توانایی انتقال آن می تواند بیشتر از 100 متر باشد. در آخر هم تفاوت در مقاومت می تواند بر روی کارایی و کیفیت داده ها اثر بگذارد.

تداخل

بخاطر داشته باشید که مقاومت کابل Cat 5e می تواند بسته به تعداد و میزان تابیده شدن، استاندارد و کیفیت متفاوتی داشته باشد.

با تاباندن سیمها به دور هم میزان نویز داخل کابل کاهش می یابد. یک زوج سیم، استاندارد ویژه ای ندارند و در واقع می تواند در کابهای تخت هم مورد استفاده قرار بگیرند ولی در آن حالت یا بازده کمی دارند یا هیچ تداخل انرژی وجود ندارد. نویز در واقع در مقابل امواج دیجیتال مقاومت بوجود می آورد و باعث اختلال می شود.

در آخر هم کابلهای فیبر نوری قرار دارند. در این روش انتقال که گرانترین راه حل خواهد بود، انتقال و دریافت و ارسال داده ها نیاز به تجهیزات اضافه بیشتری دارند. از مهمترین ویژگیهای این کابلها قابلیت انتقال داده ها در مسافتهای طولانی خواهد بود. مشکل این است که فیبر نوری دیگر استاندارد انتقال انرژی الکتریکی مثل PoE را نخواهد داشت! یعنی برای اینکار نیاز به منبع انرژی در نزدیکی هر یک از تجهیزات در شبکه خواهیم داشت. همچنین هر نوع کابل فیبری نیاز به هماهنگی کامل با سیستمها یا تجهیزاتی خواهد داشت که منابع انتقال هستند. ضمن اینکه نوع ارسال یک حالته یا چند حالته در فرکانسهای ارسال داده ها نیز در این کابلهای نیاز به مهارت، دانش و هماهنگی کامل خواهد داشت.

سنسورهای تصویر برداری اصلی ترین بخش هر دوربین مداربسته خواهد بود. دوربینهای مداربسته آنالوگ رایج به سنسورهای پیچیده CCD برای ضبط تصاویر با رزولوشن معمول مجهز بودند ولی اخیرا دوربینهای مداربسته تحت شبکه به سنسورهای تصویربرداری CMOS پیشرفته (Progressive CMOS) برای ضبط تصاویر با کیفیت HD مجهز شده اند. کیفیت تصاویر سنسورهای تصویربرداری نشان دهنده کیفیت تصاویر و قابلیتها و کارکردهای یک دوربین خواهد بود. در این مقاله سعی می کنیم اطلاعات اصلی این تکنولوژی را برای شما تشریح کنیم.

سنسور تصویر برداری درواقع چشم یک دوربین مداربسته امنیتی بحساب می آید. سنسور تصویر (image sensor) وسیله ایست که می تواند تصاویر مرئی را به یک سیگنال الکتریکی تبدیل نماید. سنسور تصویری تقریبا اصلی ترین وسیله ایست که در دوربینهای دیجیتال و دیگر دستگاههای تصویربرداری قرار می گیرد. یک سنسور تصویر معمولا از خانواده CCD(جفت دستگاه شارژشونده) یا CMOS (اکسید فلزی نیمه هادی) انتخاب می شود.

• سنسور تصویربرداری

سنسورهای تصویری CCD و CMOS از دو تکنولوژی متفاوت برای ضبط و تصویربرداری دیجیتالی استفاده می کنند. هر دو نوع تصویربرداری از روش تبدیل نور به انرژی الکتریکی و تبدیل آن به سیگنالهای اکترونیکی استفاده می کنند.

• سنسور تصویر CCD

سنسور CCD مخفف ” جفت دستگاه شارژشونده “، دستگاهی است که انرژی الکتریکی را که معمولا در درون دستگاه از نور دریافتی شارژ می شود برای محاسبات و عملیات بعدی به جریان می اندازد. همانند یک دستگاه فوتومتریک، انرژی انتقال یافته به سنسور CCD از حالت تصویر مرئی به شکل سیگنالی دیجیتالی که مورد نیاز سیستم است در خواهد آمد.

• سنسور تصویر برداری CMOS

نام سنسورهای CMOS که به نام سنسور “پیکسلهای فعال” هم شناخته می شوند از سنسور تصویربرداری Activepixel MOS گرفته شده که در سالهای 1960 به بعد ابداع شده است و شامل مدارهای مجتمع از شاخه های سنسورهای پیکسلی بوده اند.

• تفاوت سنسورهای CMOS با CCD

• تفاوتها در کاربردهای نظارت تصویری

با توجه به جدول مقایسه ای بالا تقریبا مزایا و معایب دو سنسور CCD و CMOS مشخص است. بر اساس قابلیتهایی که از جدول مشخص می شود می توان از آنها در شرایط زیر استفاده کرد:

1. در شرایط نور کم میتوان از دوربین مداربسته CCD استفاده شود.

با توجه به فضای بیشتر و سایز بزرگتر سنسور تصویر CCD، در شرایط نوری نامسائد و کم، می تواند نور بیشتری را از محیط برای تصویربرداری دریافت نماید. علت اینکه این سنسور در شرایط نور کم نسبت به سنسورهای تصویربرداری CMOS بهتر عمل می کنند به این موضوع بازمیگردد. در محیطهایی با نور کم مثل پارکینگهای نیمه تاریک، راه پله ها، اتاقهای تاریک معمولا از دوربینهای مداربسته مجهز به سنسور CCD استفاده می کنند.

2. استفاده از دوربینهای مداربسته CMOS در دستگاهها و بصورت مخفی

ابعاد سنسور CMOS بسیار کوچک است بنابراین دوربین مداربسته می تواند ابعاد کوچکی داشته باشد. بنابراین دوربین مداربسته با سنسور CCD در اندازه و ابعاد محدودیتهایی داشته و مداری پیچیده دارد و نمی تواند همانند سنسور CMOS کوچک شود. برای بعضی موقعیتها که دوربین مداربسته باید غیرقابل مشاهده یا ضد خرابکاری تعبیه شود کاربران از دوربین مداربسته مخفی مجهز به سنسور CMOS استفاده می کنند.

3. دوربین مداربسته مجهز به سنسور CMOS برای مقاصدی با نرخ ضبط فریم بالا

سنسور تصویربرداری CMOS می تواند مستقیما سیگنالهای تصویربرداری(نوری) را به سیگنالهای دیجیتال تبدیل نماید و به همین دلیل سرعت پردازش بسیار بالاست. این مزیت باعث می شود سنسور CMOS در مواردی که نیاز به دوربین مداربسته ای با سرعت ضبط فریم بالا وجود دارد بیشتر استفاده شود. با این سنسورها می شود با سرعتی معادل 400 تا 2000 فریم در ثانیه در دوربینهای تصویربرداری دیجیتال به ضبط تصاویر پرداخت. بنابراین برای ضبط تصاویر ویدئویی با سرعت فریم بالا استفاده از دوربین مجهز به سنسور CMOSبهتر است.

5. چرا در بیشتر دوربینهای مداربسته تحت شبکه از سنسور تصویربرداری CMOS استفاده می شود؟

جدا از اینکه چقدر سنسور CCD خوب است یا چقدر سرعت پیشرفت تکنولوژی CMOSبالاست، تکنولوژی تصویربرداری CCD هنوز در انحصار شرکتهای ژاپنی است (سونی، پاناسونیک، شارپ و …). در دوربینهای مداربسته با رزولوشن HD شرکتهای آمریکایی کنترل پروسه تصویربرداری را بدست دارند و در تکنولوژیهایی مثل فشرده سازی و انتقال تصاویر و… پیشتازی می کنند. بنابراین اولین دوربینهای مداربسته تحت شبکه HD به سنسور های تصویر برداری CMOS بر اساس چیپستهای Texas Instrument (IT) مجهز شدند و روند ادامه یافت. ساخت و تولید سنسورهای CMOS برای شرکتها بسیار ارزانتر از سنسورهای CCD است. برای ساخت سنسورهای CMOS نیاز به زیرساختهای تولیدی کاملا متفاوتی خواهد بود. در سالهای گذشته سازندگان سنسورهای تصویربراری CCD تمایلی به ترک تولید سنسورهای CCDنشان نداده اند. شرکتهای امنیتی هم بیش از پیش به استفاده از دوربینهای مداربسته تحت شبکه مجهز به سنسورهای تصویربرداری CMOS روی آورده اند.

فرق بین استاندارد Onvif با NTSC/PAL

اگر بخواهیم ساده بگوییم می شود بیان کرد که ONVIF معادل تصاویر ویدئویی با استاندارد NTSC/PAL تلویزیونی از نوع تحت شبکه است! که در آن ONVIF قابلیتهای بسیار پیشرفته تر و پیچیده تری را نسبت به آنها ارائه می نماید. NTSC/PAL درواقع بیطرف هستند و یک جریان تصویری یکنواخت را تشکیل می دهند. درواقع ترکیبی با بیش از 50 سال تجربه است که بخوبی کارآمد و مطمئن از کار در آمده است.

اما رزولوشن و نرخ فریم تصویر محدود و ثابت است و هیچ تنظیمات و کنترلی در کار نیست. اگر بخواهید کنترلی روی تصاویر داشته باشید یا از I/O ، PTZ ها، تحلیلگر ویدئویی، تنظیمات دوربین مداربسته و … استفاده کنید، گزینه ای درکار نیست. اینکار باید بصورت جداگانه انجام شود که بعنوان گزینه های جانبی از آن یاد می شود. اما در سطحی بالاتر ONVIF جایگزین استاندارد ONVIF/PAL شده است اما با خودش مزایا و مشکلات فراوانی هم همراه داشته است.

دستگاهها و کاربران

محصولاتی که از ONVIF پشتیبانی می کنند به دو دسته اصلی انواع و برندها تقسیم می شوند:

• یک دستگاه که اغلب یک دوربین مداربسته تحت شبکه است، محصولی است که به درخواستهای رسیده از ONVIF واکنش نشان می دهد. دستگاهها ممکن است انکدر، رکوردر یا حتی پنل کنترل دسترسی باشند.
• یک کاربر که اغلب در واقع یک رکوردر یا VMS است که درخواستی را توسط ONVIF می فرستد.

بیشترین سناریوها بر روی بخش کاربر صورت می گیرد. کاربر در واقع در اینجا برندهایی مثل Milestone، Genetec، Exacq و … هستند که درخواستی را توسط ONVIF به سمت یک دوربین مداربسته تحت شبکه (IP) مثل Axis، Bosch، Sony، Uniview و .. می فرستد.

گاهی مواقع یک VMS یا رکوردر می تواند شبیه به یک دستگاه هم عمل کند. یعنی تصاویر ویدئویی خروجی در پاسخ به نیاز و درخواست دیگر سیستمها به سمت آنها ارسال شود.

نسخه های ONVIF از گذشته تا حال

درک تفاوتهای بین انواع ONVIF ها بسیار حیاتی است. مهمترین موضوع تفاوتهای بین نسخه های قدیمی ONVIF با پروفایلهای جدید خواهد بود.

ONVIF در 2 نسخه بروز منتشر شده داشته است که شامل نسخه های 1.x و 2.x است. هر محصولی که برای نسخه 1.0 سازگار شده باشد به عنوان نسخه Archived یا قدیمی در نظر گرفته می شود. در بررسیهای انجام شده فهمیدیم که محصولات قدیمی تر مشکلات بسیار بیشتری در یکپارچگی سیستمها بوجود آورده اند. بعلاوه در انتهای سال 2015 هم ONVIFانتشار و حمایت محصولات و حتی نمایش گزینه Archived یا قدیمی را نیز لغو کرده است.

پروفایلهای ONVIF (ONVIF Profiles)

حالا نگاهی به سری نسخه ها یا Profile های ONVIF می اندازیم. با شناخت محصولات می توان تشخیص داد چه پروفایلهایی را پشتیبانی می کنند. پروفایلهای اصلی به ترتیب عبارتند از :

• پروفایل S قدیمی ترین و مشهورترین پروفایل پشتیبانی است که می تواند جریانهای تصویری را در حالت پایه از یک دوربین مدار بسته به یک VMS یا رکوردر ارسال نماید. وقتی روی محصولی بطور عمومی گزینه ONVIF را می بینید در واقع منظور شرکت سازنده ONVIF با Profile S است.
• پروفایل G یک پروفایل با امکانات افزوده برای پشتیبانی از دسترسی به حافظه ذخیره سازی ویدئویی است. برای مثال این پروفایل می تواند ارسال یا دریافت تصاویر از طرف یک دوربین مداربسته تحت شبکه با حافظه داخلی را به یک VMS یا رکوردر ممکن سازد. از سال 2016(ماه May– اردیبهشت 1395) به بعد این پروفایل بطور رسمی کمتر در محصولات نظارت تصویر ی مورد استفاده قرار گرفته است.
• پروفایل Q پروفایل دیگری است که با هدف ساده کردن شناسایی و Discovery دوربین مداربسته در شبکه و هدف بهبود امنیت طراحی شده بود. اینکار با حذف رمز عبور (Password) پیش فرض دستگاهها صورت می گیرد(اجبار در تغییر رمز در اولین استفاده). از سال 2016 (May ، اردیبهشت 1395)  تا به امروز هنوز بطور رسمی معرفی نشده است و پشتیبانی از آن هنوز به رسمیت شناخته نمی شود.
• پروفایل T که پروفایل آینده ONVIF بحساب می آید قرار است پشتیبانی از H.265 را نیز در برنامه داشته باشد.

پشتیبانی از کدکها و H.265

پروفایل امرو ONVIF یعنی S، از کدکهای MJPEG، MPEG-4 و H.264 پشتیبانی می نماید. اما هنوز هم از کدک H.265 پشتیبانی نمی کند و زمانی که ONVIF با پروفایل S منتشر شد هنوز کدک H.265 با صنعت سازگار نشده بود و نیاز به اقداماتی بیشتر برای پشتیبانی H.265 بر روی دستگاهها داشت.

در چند سال گذشته، پشتیبانی از H.265 افزایش یافته و از اواسط سال 2016 با معرفی پروفایل جدید تا به امروز هنوز هم محدودیتهای زیادی در این زمینه دارد. بنابراین استفاده از دوربین مداربسته H.265 با محصولاتی از برند متفاوت در سیستم استاندارد ONVI ممکن است با ناسازگاریهایی روبرو شود.