آرشیو مولف: مدیر

نظارت تصویری، در حالی که معمولاً با امنیت مرتبط است، به طور فزاینده‌ای برای موارد استفاده دیگر نیز به کار گرفته می‌شود. به عنوان مثال، ما شاهد استفاده فزاینده از نظارت تصویری برای مقاصد ایمنی هستیم. این امر به کاهش خطرات ناخواسته و حوادثی که می‌توانند به مردم، دارایی‌ها و محیط زیست آسیب وارد کنند، کمک می‌کند.

یکی از دلایل این افزایش در استفاده ایمنی، تأثیر تغییرات آب‌وهوایی است. آب‌وهوای شدید همیشه بخشی از جهان مدرن بوده و خواهد بود، چه طوفان‌های برف باشد، چه طوفان‌هایی با بادهای شدید، سیل ناشی از باران‌های سنگین، یا آتش‌سوزی‌هایی که در دوره‌های دمای سوزان بالا در جنگل‌ها گسترش می‌یابند. در دوران اخیر، شدت این رویدادها رو به افزایش است و تهدیدی واقعی برای ایمنی مردم و حیات وحش محسوب می‌شود.

اگرچه این رویدادها قابل پیشگیری نیستند، اما تشخیص علائم هشدار اولیه و سپس اقدام سریع برای اعمال اقدامات ایمنی می‌تواند خسارات را محدود کرده و نرخ بقا را بهبود بخشد.

این پست به بررسی چگونگی استفاده از نظارت تصویری برای پایش و اقدام در برابر آب‌وهوای شدید، با تمرکز ویژه بر موارد استفاده از سیل و آتش‌سوزی جنگل می‌پردازد.

دوربین‌های امنیتی برای تشخیص زودهنگام – و افزایش ایمنی

آب‌وهوای شدید تقریباً اجتناب‌ناپذیر است، اما مهم است که اقدامات پیشگیرانه‌ای را که می‌توانید برای کمک به کاهش تأثیر آن انجام دهید، در نظر بگیرید.

نظارت تصویری، حسگرهای محیطی و تحلیل‌ها به طور فزاینده‌ای توسط مقامات برای هشدار زودهنگام در مورد بلایای احتمالی و حمایت از سریع‌ترین و مؤثرترین پاسخ مورد استفاده قرار می‌گیرند. به طور خاص، دوربین‌های امنیتی می‌توانند برای نظارت بر مناطق پرخطر، جمع‌آوری داده‌های آب‌وهوایی بلادرنگ و تولید هشدارهای خودکار برای تغییرات خاصی که ممکن است نشان‌دهنده وقوع یک رویداد شدید باشند، استفاده شوند.

این تشخیص زودهنگام می‌تواند حیاتی باشد. یکی از خطرناک‌ترین عناصر آب‌وهوای شدید، سرعت ظهور، تغییر و بدتر شدن آن است. این امر به ویژه در مورد طوفان‌ها و گردبادها مانند طوفان‌های مرگبار کنتاکی صادق است. همانطور که در این فاجعه مشاهده شد، اینها می‌توانند به طور ناگهانی در مناطق شهری در معرض خطر اتفاق بیفتند و منجر به تلفات جانی قابل توجهی شوند. بهترین راه برای کاهش این امر، درک دقیق چگونگی تأثیرگذاری بر مناطق و اعمال تغییراتی برای کمک به پیش‌بینی آن‌ها است.

با این حال، تعیین این موضوع می‌تواند دشوار باشد. اغلب برای درک خطرات ناشی از یک منطقه، نیاز به وقوع یک رویداد آب‌وهوایی شدید است – اما هیچ دو رویدادی یکسان نیستند. اینجاست که یکپارچه‌سازی اطلاعات آب‌وهوایی بلادرنگ با سیستم‌های نظارت تصویری و تحلیل‌ها می‌تواند کمک کند.

قرار دادن راه‌حل‌های امنیتی در مناطق خاص و پرخطر می‌تواند فیلمی از رویدادها و بینش‌های کلیدی را در مورد اینکه کجا نیاز به حمایت بیشتری است، ارائه دهد. با استفاده از این داده‌ها، می‌توانید اقدامات مورد نیاز را بهتر درک کرده و تغییرات مناسب را برای آمادگی بهتر برای حوادث آینده اعمال کنید.

سیل، ایمنی ساکنان را به خطر می‌اندازد

یکی از حیاتی‌ترین تهدیداتی که می‌تواند در یک محیط شهری رخ دهد، سیل است. پس از دوره‌های باران شدید، سیستم‌های زهکشی می‌توانند به سرعت تحت تأثیر قرار گیرند و مسیرهای اصلی را غیرقابل عبور کنند، به زیرساخت‌ها آسیب رسانده و جان افراد را تهدید کنند.

دوربین‌های امنیتی و حسگرهای IoT می‌توانند به نظارت بر مناطق مستعد سیل کمک کرده و به محض رسیدن به یک آستانه از پیش تعیین شده، مقامات را مطلع کنند. این امر امکان اتخاذ سریع اقدامات را فراهم می‌کند، از اطلاع‌رسانی بحران به جوامع آسیب‌دیده از طریق بلندگو یا پیام متنی گرفته تا سازماندهی تخلیه در صورت لزوم. اقدام سریع می‌تواند به خارج کردن افراد از خطر فوری کمک کرده و به تیم‌های اورژانس امکان دهد تا مسیرهای ترافیکی را تغییر دهند، دسترسی به مناطق خطرناک را محدود کرده و وضعیت را در حین توسعه آن مدیریت کنند.

به عنوان مثال، سرویس پیش‌بینی سیل Météo-France (SPC) آبراه‌ها را در مناطق مستعد سیل پایش می‌کند. با نظارت و اندازه‌گیری عواملی مانند بارندگی و آب‌های زیرزمینی، و همچنین مشاهده از طریق حسگرهای جریان زیر آب، کارشناسان می‌توانند زمان احتمالی وقوع سیل را تشخیص دهند. اما به دست آوردن دقیق این اندازه‌گیری‌ها می‌تواند دشوار باشد. به عنوان بخشی از یک راه‌حل گسترده‌تر، از دوربین‌های امنیتی برای ثبت تصاویری استفاده می‌شود که به اندازه‌گیری ارتفاع آب و سرعت جریان سطحی در مناطق خاصی از آبراه‌های مدیترانه شرقی SPC کمک می‌کند. این امر به مقامات امکان می‌دهد تا به طور مداوم منطقه را پایش کنند و اطمینان حاصل کنند که می‌توانند به سرعت به هرگونه هشدار حیاتی پاسخ دهند.

به طور مشابه، پس از سیل در منطقه بزرگتر تولون پروانس مدیترانه، مقامات ایمنی عمومی محلی و اتحادیه‌های رودخانه‌ای متعهد شدند که دانش و آگاهی از خطرات سیل را با ارائه ابزارهای پیشگیری و هشدار بهبود بخشند. سیستم اطلاعات بلادرنگ برای نظارت بر آبراه‌ها با دوربین‌ها در حوضه‌های اصلی منطقه، نظارت واقعی بر آبراه‌ها را به صورت بلادرنگ امکان‌پذیر ساخته و به مقامات ایمنی عمومی اجازه داده است تا در صورت تشخیص خطر، اقدام کنند.

استفاده از دوربین‌های امنیتی برای کمک به نظارت و کاهش آتش‌سوزی‌های جنگلی

یکی دیگر از بلایای طبیعی که می‌تواند به سرعت رخ داده و گسترش یابد، آتش‌سوزی جنگلی است. پس از دوره‌های دمای بالا، این پدیده‌ها می‌توانند خطر قابل توجهی ایجاد کنند. این امر را می‌توان در آتش‌سوزی‌های جنگلی بی‌سابقه سال 2020 که در کالیفرنیا، اورگن و واشنگتن در ایالات متحده گسترش یافت، و در آتش‌سوزی‌های اخیر سال 2023 که در رودس یونان رخ داد، مشاهده کرد. تأثیر بالقوه این آتش‌سوزی‌های کنترل‌نشده را نمی‌توان دست کم گرفت. طبق گزارش‌ها، تنها آتش‌سوزی‌های جنگلی سال 2020 در ایالات متحده بین 7 تا 13 میلیارد دلار به بیمه‌گران خسارت وارد کرده است.

این آتش‌سوزی‌ها هم حیات وحش و هم ساکنان را تهدید می‌کنند. به دلیل وسعت زمین‌های درگیر، مهار آنها اغلب دشوار و خطرناک است. آتش‌سوزی‌های جنگلی ممکن است برای مدت طولانی ادامه یابند و تلاش‌ها برای کنترل گسترش آنها را بی‌اثر کنند. همچنین شایان ذکر است که اثرات آن به مناطق فوری محدود نمی‌شود. آتش‌سوزی‌های اطراف شهرها می‌توانند تأثیر خطرناکی بر کیفیت هوای شهروندان داشته باشند. درک و شناسایی نقاط اشتعال و پایش آتش‌سوزی‌ها و کیفیت هوا می‌تواند اطلاعات حیاتی را به تیم‌های اورژانس ارائه دهد و به آنها امکان دهد تا به سرعت تصمیمات کلیدی را اتخاذ کنند.

این امر قطعاً در مورد ALERTWildfire، یک سازمان نظارتی مستقر در ایالات متحده صادق بود. مقامات می‌خواستند فناوری دوربین با کیفیت بالا را در مناطق جنگلی مستقر کنند تا به آتش‌نشانان و مردم کمک کنند نقاط اشتعال آتش را قبل از اینکه به آتش‌سوزی‌های تمام‌عیار تبدیل شوند، تشخیص دهند. با همکاری Professional Telecommunications Services (PTS)، از دوربین‌های امنیتی به عنوان حسگر برای نظارت بر هرگونه شعله‌ور شدن در مناطق دورافتاده و ارائه اطلاعات مکانی استفاده شد تا آتش‌نشانان بتوانند فعالیت آتش را در مراحل اولیه مدیریت کنند. دوربین‌ها همچنین به خدمات اورژانس امکان می‌داد تا وضعیت را در حین پیشرفت آن پایش کنند، که به اتخاذ تصمیمات بیشتر و ارائه به‌روزرسانی‌ها به جوامع آسیب‌دیده و عموم مردم کمک می‌کرد.

در همین حال، آتش‌سوزی‌های متعدد در دهه‌های اخیر قلمرو واحه ایتالیا را تهدید کرده است. با این حال، فعالیت‌های پیشگیرانه از آن زمان با نصب دوربین‌های هوشمند و گیت‌وی‌ها برای تشخیص به موقع انجام شده است. پس از این پروژه، یکی از دوربین‌های امنیتی دود ناشی از سوزاندن بقایای گیاهی (شاخه‌های زیتون) را در مرزهای واحه تشخیص داد، اما هیچ آتش‌سوزی‌ای رخ نداد زیرا دوربین‌ها امکان مداخله به موقع را فراهم آوردند. تشخیص دود برای محیط‌های بیرونی نیز توسط Waterview smoCAM فعال می‌شود. این راه‌حل تحلیل ویدئویی می‌تواند ستون‌های دود را تشخیص دهد و همچنین تخمینی از فاصله ستون دود از خود دوربین ارائه دهد.

یک داستان الهام‌بخش دیگر، تشخیص زودهنگام آتش‌سوزی جنگلی برای پناهگاه حیوانات Big Tree و مرکز پذیرش توسط RoboticCats در هنگ کنگ است. این مرکز در منطقه‌ای قرار دارد که مستعد آتش‌سوزی‌های جنگلی است، به ویژه در دوره جشنواره چینگ مینگ و جشنواره چونگ یونگ. پس از یک حادثه آتش‌سوزی که خوشبختانه منجر به تلفات جانی نشد، این مرکز یک راه‌حل نظارت تصویری را برای کمک به کارکنان برای نظارت از راه دور بر محوطه اجرا کرد. به این ترتیب، علائم اولیه آتش‌سوزی‌ها قابل تشخیص بود و اقدامات لازم برای تخلیه فوری و ایمن حیوانات و کارکنان انجام شد.

از سال 2021، RoboticCats همچنین نرم‌افزار تشخیص آتش‌سوزی جنگلی را در مزارع بادی با هدف تشخیص شیوع آتش‌سوزی جنگلی در مراحل اولیه در نزدیکی آنها مستقر کرده است. این فناوری هم از تأسیسات و هم از جوامع اطراف در برابر آتش‌سوزی‌های جنگلی محافظت می‌کند.

آماده‌سازی برای نتایج بهتر در آینده

آب‌وهوای شدید همچنان یک واقعیت زندگی خواهد بود و به طور بالقوه با گذشت زمان تشدید می‌شود. در نتیجه، آمادگی برای واکنش سریع در زمان واقعی و برنامه‌ریزی برای رویدادهای آینده در مناطق پرخطر حیاتی است. هدف این است که این حوادث در مراحل اولیه کاهش یا تعدیل شوند و تأثیر آنها بر زندگی و اموال کاهش یابد.

صنعت امنیت به طور کلی در حال رشد و گسترش بیشتر در پرداختن به ایمنی در برابر شرایط آب‌وهوایی شدید است، اما ما از همین حالا می‌توانیم نقش کلیدی فناوری نظارت تصویری را در مسلح کردن خدمات اورژانس با اطلاعات مورد نیاز برای اتخاذ تصمیمات حیاتی و نجات‌بخش مشاهده کنیم. با نصب دوربین‌های امنیتی در مکان‌های کلیدی، بینش‌های به دست آمده می‌تواند به کاهش تأثیر در کوتاه‌مدت و بلندمدت کمک کرده و منجر به نتایج بهتر شود.

 

مصرف بالای انرژی در مراکز داده (Data Centers)، اپراتورهای آن‌ها را در موقعیتی قدرتمند به عنوان نیروی محرکه‌ی راه‌حل‌های انرژی پایدار قرار می‌دهد. برخی از سایت‌های مرکز داده، با بهره‌گیری از نظارت و مدیریت از راه دور، ایستگاه‌های خورشیدی و بادی خود را توسعه داده‌اند.

سرعت ورود هوش مصنوعی (AI) به بازار به طور شگفت‌انگیزی سریع بوده و حتی با سرعتی بیشتر در حال رشد است. هوش مصنوعی مولد (Generative AI) در حال همه‌فهم شدن و مورد استفاده گسترده قرار گرفتن است و پیچیدگی و تقاضای محاسباتی آن به سرعت در حال افزایش است. ایالات متحده از نظر تعداد مراکز داده در جهان پیشتاز است و تا مارس ۲۰۲۴ میزبان بیش از ۵۳۰۰ مرکز داده بوده است؛ اما این رشد، تقاضا برای مراکز داده را در کوتاه‌مدت دو یا سه برابر خواهد کرد. صنعت مراکز داده، چه در داخل اتاق سرور و چه در خارج از آن، اکنون در تلاش است تا این تقاضا را برآورده کند.

در نگاه اول، گسترش سریع زیرساخت‌های دیجیتال با ابتکارات سبز (green initiatives) در تضاد است. هوش مصنوعی به انرژی نیاز دارد، آن هم به مقدار بسیار زیاد. این موضوع محدودیت‌های گسترده‌ای را برای مکان‌یابی مراکز داده ایجاد می‌کند، که نیازمند اتصال آماده به منبع انرژی کافی هستند. این در حالی است که تأمین انرژی‌های تجدیدپذیر در ایالات متحده با کمبود مواجه است – تنها ۹ درصد از انرژی مصرفی در سال ۲۰۲۳ از منابع پایدار تأمین شده است. صنعت مراکز داده آمریکا چاره‌ای جز این ندارد که مسیر توسعه خود را به روشی پایدار و مسئولانه از بالا تا پایین طی کند، اما واضح است که این کار آسان نخواهد بود.

 

پایداری از چهار منظر کلیدی

جدا از الزامات انرژی، شرکت‌های فعال در حوزه مراکز داده هنگام ایجاد سایت‌های جدید یا ارتقای تأسیسات موجود، باید چهار ستون کلیدی پایداری را در نظر بگیرند: ۱. امنیت فیزیکی ۲. بهره‌وری عملیاتی (Operational efficiencies) ۳. مقاومت در برابر بلایا (Disaster resistance) ۴. امنیت سایبری (Cyber-security)

هیچ یک از این موارد را نمی‌توان نادیده گرفت و همه آن‌ها فرصت‌هایی را برای اقدام به شیوه‌ای پایدارتر ارائه می‌دهند.

 

اهمیت هوشمندی و نوآوری

مشکل اینجاست که این صنعت به ناچار با سرعت بالایی در حال کار است. پیاده‌سازی راه‌حل‌های تازه برای این چهار ستون، همزمان با تلاش برای حفظ اصول پایداری، به اندازه کافی دشوار است؛ اما این راه‌حل‌ها باید صحیح نیز باشند. سرعت بالای گسترش مراکز داده به این معناست که نادیده گرفتن بدیهیات بسیار آسان است. شما می‌توانید پایدار باشید، اما باید هوشمندانه عمل کنید و انتخاب هوشمندانه فناوری، امری حیاتی است.

به عنوان مثال، امنیت را در نظر بگیرید. یک تغییر ساده به سمت استفاده از دوربین‌های حرارتی (Thermal)، مادون قرمز و دوربین‌های ویژه نور کم با کیفیت بالا، می‌تواند به رفع نگرانی‌های امنیتی در شب کمک کند، در حالی که نیاز به نورپردازی اضافی را از بین برده و بهره‌وری عملیاتی مرکز داده را بهبود می‌بخشد.

اما این تنها ساده‌ترین مورد استفاده از آن‌هاست. دوربین‌ها می‌توانند کارهای بسیار بیشتری از پخش ویدئو انجام دهند. آن‌ها قدرتمندترین حسگرهایی هستند که یک سایت در اختیار دارد و در هر ثانیه میلیون‌ها نقطه داده را جمع‌آوری می‌کنند.

 

یک حسگر، چندین کاربرد

همانطور که استفاده جهانی از هوش مصنوعی گسترش می‌یابد، استفاده از هوش مصنوعی در داخل مرکز داده نیز می‌تواند افزایش یابد. همان دوربینی که عملکرد امنیتی را تأمین می‌کند، می‌تواند بر افراد حاضر در سایت نیز نظارت کند. ممکن است از تکنیک‌های مبتنی بر هوش مصنوعی برای تشخیص پوشیدن یا نپوشیدن تجهیزات حفاظت فردی (PPE) مناسب استفاده کند، سقوط یک کارمند را تشخیص دهد، با سیستم‌های کنترل دسترسی یکپارچه شود تا به شمارش کارکنان در صورت تخلیه اضطراری کمک کند، یا حتی نسبت به پرسه زدن بی‌دلیل در مناطق ممنوعه هشدار دهد.

در داخل اتاق سرور، دوربین‌ها می‌توانند از کل رک‌ها محافظت کنند، به عنوان یک نشانگر بصری حیاتی برای گرمای بیش از حد (overheating) عمل کنند، دود یا آتش را تشخیص دهند و با سایر حسگرها برای کمک به عملیات پیچیده‌تر مانند تنظیمات خنک‌کننده همکاری کنند. و دوربین‌های مناسب، که با اصول امنیت سایبری از ابتدا تا انتها ساخته شده‌اند، به اپراتورها این اطمینان را می‌دهند که نمی‌توان از آن‌ها به عنوان یک تونل IoT راحت به شبکه گسترده‌تر مرکز داده استفاده کرد.

 

قطره‌ای در اقیانوس

این عملکردها تنها بخش کوچکی از کارهایی است که یک حسگر امروزی می‌تواند انجام دهد و قطعی است که با تکامل سایت‌های مرکز داده، کارایی و عملکردهای بیشتری کشف خواهد شد. این حسگرها ستون فقرات تغییرات داخلی هستند و می‌توانند به سهم خود به کاهش مصرف برق مرکز داده کمک کنند، اما آن‌ها قطره‌ای در اقیانوس هستند.

تنها یک افزایش عظیم در در دسترس بودن انرژی پایدار، آینده زیرساخت‌های دیجیتال را تضمین خواهد کرد.

 

موانعی که باید برطرف شوند

انرژی‌های تجدیدپذیر هنوز در بین عموم مردم چندان محبوب نیستند. در تضاد با گسترش سریع مراکز داده، در ایالات متحده طی دهه گذشته، تعداد پروژه‌های خورشیدی و بادی که مسدود شدند، دو برابر پروژه‌هایی بود که ساخته شدند. این علی‌رغم هدف وزارت انرژی ایالات متحده برای رسیدن به انرژی ۱۰۰ درصد عاری از آلودگی کربن تا سال ۲۰۳۵ است. در مقایسه با بسیاری از کشورهای اروپایی، قاره آمریکا در منحنی انرژی‌های تجدیدپذیر بسیار عقب است.

خبر خوب این است که مصرف بالای برق مراکز داده، اپراتورها را در موقعیتی قدرتمند به عنوان نیروی محرکه راه‌حل‌های انرژی پایدار قرار می‌دهد. برخی از سایت‌های مرکز داده، که اغلب در مناطق بسیار دورافتاده قرار دارند، با بهره‌گیری از نظارت و مدیریت از راه دور، ایستگاه‌های خورشیدی و بادی خود را توسعه داده‌اند. اپراتورها در قراردادهای خرید برق سبز (PPAs) سرمایه‌گذاری کرده‌اند و به رشد صنعت تجدیدپذیر کمک می‌کنند. مراکز داده حتی می‌توانند به عنوان تثبیت‌کننده شبکه (grid stabilizers) عمل کنند، از انرژی نهفته استفاده کرده و انرژی تجدیدپذیر را با انرژی سوخت فسیلی بر اساس نیاز شبکه متعادل سازند.

 

آهنربای انرژی سبز

نکته کلیدی این است که مراکز داده همیشه در دسترس بودن انرژی را در اولویت قرار می‌دهند. رقابتی جهانی بین کشورها برای تبدیل شدن به ماهرترین و تواناترین ارائه‌دهندگان فناوری هوش مصنوعی وجود دارد که جغرافیا را عمدتاً بی‌ربط می‌سازد. اپراتورها موقعیت لابی‌گری قدرتمندی دارند، زیرا مراکز داده برای خرید انرژی سبز، اگر در دسترس باشد (چه در قاره آمریکا و چه در هر جای دیگر)، صف خواهند کشید.

آن دسته از کشورها، ایالت‌ها و شهرهایی که انرژی‌های تجدیدپذیر را در اولویت قرار می‌دهند و از اهداف جهانی فراتر می‌روند، همان‌هایی هستند که در این اقتصاد جدید مبتنی بر هوش مصنوعی شکوفا خواهند شد. و در حالی که ارائه‌دهندگان مراکز داده بر تصویر بزرگ در خارج از اتاق سرور تمرکز می‌کنند، می‌توانند در داخل دیوارهای خود به راه‌حل‌های پایداری هوشمندتر و ایمن‌تر تکیه کنند تا بدون نگرانی، ایمن بمانند.

«کنترل دسترسی موبایل» (Mobile Access Control) به معنای استفاده از دستگاه‌های تلفن همراه برای باز کردن درها است. در حال حاضر، دو سیستم عامل عمده برای دستگاه‌های موبایل وجود دارد: اندروید (Android) و iOS (آی‌او‌اس). این مقاله به بررسی برخی از عواملی می‌پردازد که هنگام انتخاب بین این دو سیستم عامل برای کنترل دسترسی موبایل باید در نظر گرفته شوند.

 

۱. امنیت (Security)

به طور کلی، سیستم عامل iOS به دلیل ویژگی‌های امنیتی قوی خود شهرت دارد. در پستی از نورتون (Norton) آمده است: «iOS اپل به دلیل امنیت بالای خود شناخته شده است، زیرا اپل کد منبع (source code) خود را با توسعه‌دهندگان به اشتراک نمی‌گذارد و به کاربران اجازه نمی‌دهد به راحتی کد دستگاه خود را تغییر دهند. این امر می‌تواند یافتن آسیب‌پذیری‌ها را در دستگاه‌های iOS برای هکرها دشوارتر کند.»

در مقابل، «دستگاه‌های اندرویدی بر پایه کد منبع باز (open-source) هستند که به کاربران و تولیدکنندگان انعطاف‌پذیری بیشتری برای سفارشی‌سازی دستگاه‌ها می‌دهد. این انعطاف‌پذیری می‌تواند یک مزیت باشد، اما دستکاری بیش از حد در یک دستگاه اندرویدی نیز می‌تواند منجر به مشکلات امنیتی شود.»

 

۲. پایگاه کاربری (User Base)

پایگاه کاربری هر دو سیستم نیز برای تصمیم‌گیری مهم است. آیفون‌ها بیشتر توسط کاربران تجاری و سازمانی (enterprise) استفاده می‌شوند. داده‌ها نشان می‌دهد که پذیرش دستگاه‌های اپل در شرکت‌های بزرگ همچنان در حال افزایش است، که نشان‌دهنده ترجیح روزافزون برای محصولات اپل در محیط‌های شرکتی است.

از سوی دیگر، دستگاه‌های اندرویدی در سطح جهانی به طور گسترده‌تری مورد استفاده قرار می‌گیرند و در طیف وسیعی از قیمت‌ها در دسترس هستند. طبق آمار، تا سال ۲۰۲۴ اندروید ۷۰.۹۳ درصد از سهم بازار جهانی را در اختیار دارد و ۲۹ درصد از کاربران سابق آیفون می‌گویند که اندروید مقرون‌به‌صرفه‌تر است.

 

۳. ملاحظات هزینه (Cost Considerations)

وقتی نوبت به هزینه می‌رسد، آیفون‌ها معمولاً گران‌تر هستند. Techtarget با استناد به وب‌سایت اپل اشاره می‌کند که قیمت آیفون ۱۴ پرو از ۹۹۹ دلار شروع می‌شود، در حالی که آیفون ۱۲، یک مدل کمی قدیمی‌تر، از ۵۹۹ دلار شروع می‌شود. برای کاربران نهایی که قصد دارند دستگاه‌های زیادی را برای کنترل دسترسی موبایل مستقر کنند، آیفون ممکن است گزینه ایده‌آلی نباشد.

در مقابل، دستگاه‌های اندرویدی طیف وسیعی از قیمت‌ها را شامل می‌شوند که همان پست Techtarget بازه‌ای بین ۲۰۰ تا ۹۰۰ دلار را ذکر می‌کند. این موضوع برای کاربران، انعطاف‌پذیری هزینه‌ای بیشتری را برای مقیاس‌های مختلف استقرار فراهم می‌کند.

 

۴. باتری و سخت‌افزار (Battery and Hardware)

از نظر باتری و سخت‌افزار، آیفون‌ها به دلیل یکپارچگی بالای سخت‌افزار و نرم‌افزار، عمر باتری بهینه‌سازی‌شده‌تری دارند. پستی از BairesDev می‌گوید: «iOS از یکپارچگی شدید بین سخت‌افزار و نرم‌افزار سود می‌برد، زیرا اپل هم سیستم عامل و هم دستگاه را طراحی می‌کند. این رابطه نزدیک به این معناست که iOS بسیار بهینه شده است و عمر باتری بهتر و تجربه کاربری سازگارتری در مدل‌های مختلف آیفون ارائه می‌دهد.»

در مورد اندروید، اگرچه گوشی‌های اندرویدی رده‌بالا عملکرد مشابهی ارائه می‌دهند، اما گوشی‌های اندرویدی اقتصادی ممکن است از همان دوام باتری یا یکپارچگی سخت‌افزاری برخوردار نباشند.

همچنین باید توجه داشت که هر دو سیستم عامل iOS و اندروید از NFC و بلوتوث (Bluetooth)، که پروتکل‌های بی‌سیم برای انتقال داده هستند، پشتیبانی می‌کنند.

 

۵. استقرار و مدیریت‌پذیری (Deployment and Manageability)

برای نهادهای کاربر نهایی، یکی از حیاتی‌ترین ملاحظات هنگام انتخاب بین iOS و اندروید، این است که بخش IT تا چه حد می‌تواند به طور مؤثر دستگاه‌ها را مدیریت کند. در این زمینه، اپل برتری دارد. به گفته پستی از Simplymac: «اپل ابزارهای قدرتمند مدیریت دستگاه موبایل (MDM) را برای سازمان‌ها ارائه می‌دهد تا دستگاه‌های خود را کنترل و ایمن کنند. این راه‌حل‌ها ویژگی‌های قوی برای پیکربندی دستگاه، استقرار برنامه‌ها و اجرای امنیت در سراسر اکوسیستم اپل فراهم می‌کنند.»

اندروید نیز راه‌حل‌های MDM ارائه می‌دهد، اما ممکن است کار بیشتری لازم باشد، به‌ویژه اگر کاربر نهایی از دستگاه‌های سازندگان مختلف استفاده کند.

 

این به چه معناست برای کاربران و فروشندگان؟

در نهایت، انتخاب بین اندروید و iOS برای کنترل دسترسی موبایل به بودجه، نیازها و الزامات خود کاربر بستگی دارد. جف راس (Jeff Ross)، مدیر محصول در acre security می‌گوید: «تیم‌های امنیتی باید راه‌حل کنترل دسترسی را پیاده‌سازی کنند که با هر دو دستگاه iOS و اندروید سازگار باشد، مزایا و معایب هر گزینه را در نظر بگیرند و تعیین کنند که چگونه این گزینه‌ها در چارچوب وضعیت امنیتی آن‌ها قرار می‌گیرند تا نیازهای امنیتی منحصربه‌فرد آن‌ها را برآورده سازند.»

برای فروشنده (vendor)، مهم است که راه‌حل‌های دسترسی موبایلی را ارائه دهد که با نیازها و تقاضاهای کاربر سازگار باشد.

راس می‌گوید: «در acre، ما سازگاری با کیف پول اپل (Apple Wallet) و کیف پول گوگل (Google Wallet) را برای دسترسی به درها ارائه می‌دهیم و اطمینان حاصل می‌کنیم که کاربران در چشم‌اندازی که برندهای مختلف دستگاه رایج هستند، محدود به استفاده از یک سیستم عامل واحد نشوند. ما بر ارائه انعطاف‌پذیری به مشتریان تمرکز داریم تا سیستم عاملی را انتخاب کنند که به بهترین وجه برای کسب‌وکار آن‌ها کارایی دارد. راه‌حل‌های موبایلی acre به کاربران این امکان را می‌دهد که از Apple و Google Wallet در دستگاه‌های تلفن همراه خود برای دسترسی به درها از هر کجای جهان استفاده کنند. این سازگاری به ما امکان می‌دهد تا بهترین تجربه ممکن را به کاربران ارائه دهیم.»

همگام با تسریع پذیرش خودروهای برقی (EV)، امنیت زیرساخت‌های شارژ EV به یک اولویت اساسی تبدیل شده است. با نصب ایستگاه‌های شارژ بیشتر در مکان‌های عمومی و خصوصی، اطمینان از ایمنی آن‌ها در برابر تهدیدات فیزیکی و سایبری، یک چالش فوری است.

در مصاحبه‌ای اخیر با asmag.com، کورت تاکاهاشی (Kurt Takahashi)، مدیرعامل Netwatch، بر اهمیت یک رویکرد امنیتی یکپارچه تأکید کرد و گفت: «یک استراتژی امنیتی قدرتمند برای زیرساخت شارژ EV باید با نظارت تصویری (video surveillance) به عنوان جزء مرکزی اتصال‌دهنده‌ی تمام فناوری‌های امنیتی آغاز شود.»

 

نقش محوری نظارت تصویری

نظارت تصویری به عنوان ستون فقرات یک سیستم امنیتی یکپارچه برای ایستگاه‌های شارژ EV عمل می‌کند. دوربین‌های با وضوح بالا (HD) با قابلیت‌های Pan-Tilt-Zoom (PTZ)، پوشش جامعی از محل‌های پارک، شارژرها و مناطق عابر پیاده فراهم می‌کنند و امکان نظارت لحظه‌ای (real-time) و تشخیص تهدید را فراهم می‌سازند.

این رویکرد پیشگیرانه (proactive) امکان مداخله فوری را فراهم کرده و از تشدید حوادث احتمالی جلوگیری می‌کند. با این حال، همه سیستم‌های نظارت تصویری یکسان ساخته نشده‌اند.

تاکاهاشی هشدار داد: «انتخاب ارائه‌دهنده مناسب نظارت تصویری بسیار حیاتی است. همه سیستم‌ها نمی‌توانند مظنونین را ردیابی و شناسایی کنند یا مداخله صوتی زنده را یکپارچه سازند.»

بنابراین، انتخاب ارائه‌دهنده‌ای با تخصص صنعتی برای اطمینان از اینکه راه‌حل‌های نظارتی متناسب با ریسک‌های منحصربه‌فرد و الزامات عملیاتی ایستگاه‌های شارژ EV طراحی شده‌اند، ضروری است. یک استراتژی موفق نظارت تصویری برای زیرساخت EV باید شامل نظارت تصویری پیشگیرانه نیز باشد که از هوش مصنوعی (AI) و تحلیل‌ها برای افزایش آگاهی موقعیتی استفاده می‌کند.

سیستم‌های نظارتی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند فعالیت‌های مشکوک را شناسایی، ناهنجاری‌ها را تشخیص و هشدارهای لحظه‌ای را فعال کنند و پرسنل امنیتی را قادر به واکنش سریع سازند. علاوه بر این، یکپارچه‌سازی مداخله صوتی زنده با نظارت تصویری، به تیم‌های امنیتی اجازه می‌دهد تا هشدارهای کلامی لحظه‌ای به مزاحمان احتمالی بدهند و به این ترتیب به بازدارندگی از جرم کمک می‌کند.

 

یکپارچه‌سازی با سیستم‌های تشخیص نفوذ

فراتر از نظارت تصویری، یکپارچه‌سازی سیستم‌های تشخیص نفوذ (intrusion detection)، وضعیت امنیتی زیرساخت شارژ EV را بیشتر تقویت می‌کند. این سیستم‌ها می‌توانند تلاش‌های دسترسی غیرمجاز، دستکاری فیزیکی یا سایر ناهنجاری‌ها را شناسایی کرده و هشدارهای فوری را برای پرسنل امنیتی فعال کنند.

هم‌افزایی بین نظارت تصویری و تشخیص نفوذ، یک مکانیسم دفاعی لایه‌ای ایجاد می‌کند و حفاظت جامع را تضمین می‌نماید.

به عنوان مثال، سنسورهای حرکتی و فناوری رادار زمینی می‌توانند حرکت در نزدیکی شارژرهای EV را در ساعات غیرعملیاتی تشخیص دهند و به اپراتورها کمک کنند تا قبل از وقوع هرگونه آسیب، تهدیدات امنیتی را شناسایی و به آن‌ها پاسخ دهند. علاوه بر این، تحلیل‌های رفتاری مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند به تمایز بین فعالیت عادی کاربر و نقض‌های امنیتی بالقوه کمک کند، که این امر خطر هشدارهای کاذب را کاهش داده و در عین حال پاسخ سریع به تهدیدات واقعی را تضمین می‌کند.

 

اهمیت اقدامات امنیت فیزیکی

در حالی که تشخیص نفوذ و نظارت تصویری نقش‌های حیاتی ایفا می‌کنند، نباید از اقدامات امنیت فیزیکی (physical security) غافل شد. بسیاری از ایستگاه‌های شارژ EV، به‌ویژه آنهایی که در مناطق دورافتاده یا کمتر نظارت‌شده قرار دارند، در برابر حملات فیزیکی از جمله وندالیسم، سرقت تجهیزات و سرقت سیم‌های مسی آسیب‌پذیر هستند.

پیاده‌سازی اقدامات امنیتی قوی مانند محفظه‌های تقویت‌شده برای تجهیزات شارژ، براکت‌های ضد سرقت و سخت‌افزارهای مقاوم در برابر دستکاری می‌تواند این خطرات را به طور قابل توجهی کاهش دهد. قرار دادن ایستگاه‌ها در مکان‌های پرنور و با دید بالا و استفاده از حصارکشی یا موانع فیزیکی می‌تواند فعالیت مجرمانه را بیشتر مهار کند.

علاوه بر این، نصب دوربین‌های تشخیص پلاک (LPR) می‌تواند به ردیابی و شناسایی وسایل نقلیه مشکوک کمک کرده و در صورت نقض امنیتی به مجریان قانون یاری رساند.

 

نقش طراحی محیطی در امنیت (CPTED)

یکی از رویکردهای امنیتی که اغلب نادیده گرفته می‌شود اما بسیار مؤثر است، «پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی» (CPTED) است. CPTED بر برنامه‌ریزی استراتژیک شهری و چیدمان تأسیسات تمرکز دارد تا با افزایش دید، کنترل دسترسی و تقویت حضور اقدامات امنیتی، به طور طبیعی رفتار مجرمانه را مهار کند.

برای ایستگاه‌های شارژ EV، پیاده‌سازی اصول CPTED می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• به حداکثر رساندن دید: اطمینان از خطوط دید واضح بین ایستگاه‌های شارژ، پارکینگ‌ها و کسب‌وکارها یا خیابان‌های مجاور.
• کنترل دسترسی: طراحی مسیرهایی که کاربران را از طریق فضاهای به خوبی نظارت‌شده هدایت می‌کند و در عین حال دسترسی غیرمجاز به اجزای حیاتی زیرساخت را محدود می‌سازد.
• تشویق به استفاده قانونی: فعال نگه داشتن فضا با نورپردازی خوب، تابلوهای راهنما و امکاناتی که حس مالکیت و مسئولیت‌پذیری را در بین کاربران ایجاد می‌کند.

 

استفاده از تحلیل داده‌ها برای پیش‌بینی تهدید

تکامل فناوری امنیتی، اپراتورها را قادر ساخته است تا فراتر از اقدامات واکنشی حرکت کرده و مدل‌های امنیتی پیش‌بینانه (predictive) را اتخاذ کنند. با بهره‌گیری از تحلیل داده‌ها (data analytics)، اپراتورهای زیرساخت شارژ EV می‌توانند روندها و آسیب‌پذیری‌های بالقوه را قبل از وقوع حوادث شناسایی کنند.

به عنوان مثال، پلتفرم‌های تحلیل امنیتی می‌توانند حجم عظیمی از داده‌ها را از فیلم‌های نظارتی، گزارش‌های دسترسی و رویدادهای امنیتی قبلی پردازش کنند تا الگوهای نشان‌دهنده فعالیت مجرمانه را تشخیص دهند.

 

آینده راه‌حل‌های امنیتی یکپارچه

همانطور که بازار EV به گسترش خود ادامه می‌دهد، یکپارچه‌سازی امنیت فیزیکی، تحلیل داده‌ها و فناوری‌های نوظهور، کلید حفاظت از زیرساخت‌های شارژ خواهد بود. آینده امنیت شارژ EV احتمالاً شامل راه‌حل‌های خودکارتر و مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت تشخیص خودکار آسیب‌پذیری‌ها و پاسخ لحظه‌ای به تهدیدات امنیتی خواهد بود.

یکپارچه‌سازی حسگرهای هوشمند قادر به تشخیص لرزش‌های غیرعادی، دستکاری غیرمجاز یا تغییرات محیطی که ممکن است نشان‌دهنده نقض امنیتی قریب‌الوقوع باشد، یکی از این فناوری‌های نوظهور است.

علاوه بر این، پیشرفت‌ها در نظارت با پهپاد (drone surveillance) می‌تواند راه‌حل‌های جدیدی برای امنیت زیرساخت‌های شارژ EV در مقیاس بزرگ ارائه دهد. پهپادهای خودمختار مجهز به دوربین‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند گشت‌زنی‌های منظم در محیط پیرامونی انجام دهند و یک لایه امنیتی هوایی مکمل سیستم‌های زمینی فراهم کنند.

 

نکات پایانی

یکپارچه‌سازی نظارت تصویری با تشخیص نفوذ، تحلیل داده‌ها و طراحی استراتژیک محیطی برای حفاظت جامع از زیرساخت شارژ EV ضروری است. همانطور که تاکاهاشی تأکید کرد، یک رویکرد سفارشی‌سازی‌شده که عوامل خاصی مانند مکان، اندازه ملک و چیدمان را در نظر می‌گیرد، بسیار حیاتی است.

با اتخاذ یک استراتژی امنیتی یکپارچه و پیشگیرانه، اپراتورها می‌توانند ایمنی و قابلیت اطمینان ایستگاه‌های شارژ EV خود را تضمین کنند و اعتماد و راحتی بیشتری را برای کاربران به ارمغان آورند.

همزمان با گسترش ابعاد و پیچیدگی مراکز داده (Data Centers) و پراکندگی جغرافیایی آن‌ها برای پاسخگویی به تقاضای جهانی، هوش مصنوعی (AI) نقشی حیاتی در ساده‌سازی مدیریت محلی و از راه دور این سایت‌ها ایفا خواهد کرد.

---

بخش زیرساخت دیجیتال آماده‌ی یک رشد انفجاری است. انتظار می‌رود تقاضا برای خدمات الکترونیکی در دهه آینده دو برابر شود و صنعت جهانی مراکز داده نیز برای پاسخگویی به این نیاز گسترده، در مدت مشابه سه برابر شود. بخش بزرگی از این زیرساخت، انرژی مورد نیاز خدماتی را تأمین می‌کند که جهان به آن‌ها متکی شده است، اما بخش عظیمی از رشد تقاضا از نسل بعدی ارائه‌ی خدمات نشأت می‌گیرد: دنیای هوش مصنوعی.

هوش مصنوعی در سال‌های اخیر به طور قابل توجهی تغییر کرده است. تیترهای متعدد هوش مصنوعی مولد (Generative AI) از تکامل سریع آن ناشی شده‌اند و ما شاهد ورود تولید متن، تصویر و حتی ویدئو به ابزارهای رایج بوده‌ایم. اما هوش مصنوعی پیش‌بین (Predictive AI) – که نه برای تولید داده، بلکه برای تجزیه و تحلیل و نتیجه‌گیری از آن ساخته شده است – واکنش عمومی ملایم‌تری دریافت کرده است؛ این علی‌رغم پتانسیل آن برای استخراج بینش‌های ارزشمند از صدا، تصاویر و مهم‌تر از همه، ویدئو، فراتر از هر چیزی است که ما به تنهایی با توان انسانی می‌توانستیم به آن دست یابیم.

 

پیوند دادن داده‌های ویدئویی و هوش مصنوعی

هوش مصنوعی فقط یک محرک رشد نیست، بلکه «توانمندساز» رشد است. همزمان با گسترش ابعاد و پیچیدگی مراکز داده و پراکندگی جغرافیایی آن‌ها برای پاسخگویی به تقاضای جهانی، هوش مصنوعی نقشی حیاتی در ساده‌سازی مدیریت محلی و از راه دور سایت‌های مرکز داده ایفا خواهد کرد. با افزایش مصرف برق – انتظار می‌رود هوش مصنوعی مولد به تنهایی تا سال ۲۰۲۸ به ۳۸ گیگاوات برق اضافی نیاز داشته باشد – هوش مصنوعی به یافتن بهره‌وری‌های جدید و کشف منابع اتلاف انرژی کمک خواهد کرد. و با ورود مراکز داده به عصر «موجودیت‌های حیاتی»، هوش مصنوعی از عملکرد ضروری امنیت و ایمنی سایت‌ها پشتیبانی خواهد کرد.

داده‌های ویدئویی اکنون یک منبع غنی برای تجزیه و تحلیل هوش مصنوعی هستند. یک دوربین به طور بالقوه قوی‌ترین حسگری است که یک کسب‌وکار می‌تواند به کار گیرد و میلیون‌ها نقطه داده را چندین بار در هر ثانیه تولید می‌کند. هر پیکسل را می‌توان جدا کرد و تجزیه و تحلیل کرد؛ نمای یک دوربین واحد را می‌توان به نقاط مورد علاقه متعددی تقسیم کرد تا به یک دوربین اجازه دهد چندین کار را به طور همزمان انجام دهد. تحلیل‌های مبتنی بر شیء (Object-based analytics) می‌توانند موارد را در یک صحنه شناسایی، ردیابی و طبقه‌بندی کنند و فرآیندهای خودکار را بر اساس قوانین به سادگی قابل تعریف، فعال سازند. دوربین‌ها همه‌کاره هستند و کاربردهای آن‌ها تقریباً نامحدود است.

 

فناوری موجود، فرصت‌های جدید

اگر دوربینی بتواند چیزی را ببیند، هوش مصنوعی می‌تواند بر اساس آن عمل کند. از طریق یادگیری عمیق (Deep Learning)، می‌توان برنامه‌های کاربردی واکنشی سفارشی را توسعه داد که راه‌حل‌های جدیدی برای مشکلات قدیمی ارائه می‌دهند، یا مشکلات جدید را قبل از اینکه برای اقدام دیر شود، تشخیص می‌دهند. و برخلاف بارهای کاری سنگین هوش مصنوعی که زیربنای رشد سریع مراکز داده هستند، مدل‌های هوش مصنوعی که به درستی آموزش دیده‌اند، اجازه می‌دهند چنین برنامه‌های تحلیلی مستقیماً بر روی لبه شبکه (Network Edge)، یعنی در داخل همان سخت‌افزار دوربینی که به آن متکی هستند، اجرا شوند.

این بدان معناست که دوربینی که در حال حاضر برای امنیت استفاده می‌شود، می‌تواند توانایی‌های خود را با استفاده از تحلیل‌های هوش مصنوعی ارتقا دهد؛ مثلاً پرسنل غیرمجاز را در مناطق حساس شناسایی کرده و به طور خودکار زنگ خطر را به صدا درآورد، یا فعالیت‌های مشکوک مانند پرسه زدن یا ورود غیرقانونی را شناسایی و به اپراتورها هشدار دهد.

اما این همچنین به این معناست که همان دوربین می‌تواند کارهای بیشتری انجام دهد – می‌تواند با یک سیستم کنترل دسترسی (Access Control) یکپارچه شود تا عبور غیرمجاز همزمان دو نفر (tailgating) را تشخیص دهد، یا در کنار یک دوربین حرارتی کار کند تا نمایی زنده از هرگونه نقاط داغ (hot spots) را به اپراتورها ارائه دهد و حتی به طور خودکار سیستم خنک‌کننده اضافی را فعال کند.

 

امکانات خلاقانه برای نوآوری تازه

 

پتانسیل خلاقانه هوش مصنوعی به این معناست که برنامه‌های تحلیلی را می‌توان طوری شکل داد که متناسب با نیازهای منحصربه‌فرد محیط مرکز داده باشند. به عنوان مثال، تشخیص شیء ممکن است طوری تنظیم شود که به دنبال موارد ممنوعه مانند بطری‌های آب بگردد. دوربین‌ها را می‌توان طوری پیکربندی کرد که علائم بصری یا (از طریق میکروفون‌هایشان) شنیداری خرابی یا افت عملکرد سرور را تشخیص دهند. تحلیل‌ها را می‌توان آموزش داد تا مراقب خطرات محیطی مانند نشت (leaks) باشند و اطمینان حاصل کنند که نگهداری و تعمیرات برای افزایش طول عمر تجهیزات کافی است.

با افزایش تعداد مشتریان مرکز داده، تحلیل‌های ویدئویی می‌توانند تأیید بصری وضعیت دقیق سرورهای فیزیکی را به مشتریان هم‌مکان (co-locating) ارائه دهند یا به بهینه‌سازی مصرف انرژی از طریق سیستم‌های روشنایی و خنک‌کننده خودکار بر اساس تشخیص حضور افراد کمک کنند.

حتی بازیابی فاجعه (Disaster Recovery) نیز می‌تواند از تحلیل‌های هوش مصنوعی بهره‌مند شود – دوربینی که دود را تشخیص می‌دهد می‌تواند به طور خودکار هشدارهای بلندگو را فعال کند، در حالی که دوربین‌ها، اینترکام‌ها و ریدرها، تعداد دقیق و مکان پرسنل را برای ساده‌سازی رویه‌های تخلیه اضطراری فهرست می‌کنند.

 

پشتیبانی از آینده مراکز داده

 

مراکز داده سنگ بنای فناوری فردا هستند، اما هیچ‌کس نمی‌گوید که گسترش سریع زیرساخت‌های دیجیتال آسان خواهد بود. اپراتورها به هر مزیتی که بتوانند به دست آورند، نیاز دارند؛ خواه صرفه‌جویی در هزینه، صرفه‌جویی در انرژی، یا فقط راه‌اندازی تأسیسات به پاک‌ترین، کارآمدترین و ایمن‌ترین شکل ممکن.

تحلیل‌های هوش مصنوعی همه این مزایا و موارد بیشتری را ارائه می‌دهند، و همگی به عنوان افزونه‌ای بر سخت‌افزاری (دوربین‌ها) هستند که چه از تحلیل‌ها استفاده می‌شد یا نه، برای عملکرد امنیتی مورد نیاز بودند.

همانطور که جهان هوشمندتر می‌شود، زیرساخت‌های دیجیتال نیز باید هوشمندتر شوند. برنامه‌ریزی مکان‌های جدید یا ارتقاها بر مبنای بهره‌گیری حداکثری از مزایای هوش مصنوعی، مسیر رسیدن به دنیایی هوشمندتر و ایمن‌تر برای اپراتورها، مشتریان آن‌ها و به طور حیاتی، داده‌های آن‌ها است.

به مناسبت روز جهانی امنیت ابری (World Cloud Security Day) در ۳ آوریل، شرکت Genetec، پیشرو جهانی در نرم‌افزارهای امنیت فیزیکی سازمانی، بینش‌ها و بهترین شیوه‌های کلیدی را برای کمک به سازمان‌ها در حفاظت از داده‌ها و عملیات خود در برابر تهدیدات سایبری فزاینده به اشتراک می‌گذارد.

با توجه به اینکه حملات سایبری روزبه‌روز مکررتر و پیچیده‌تر می‌شوند، سازمان‌ها باید فراتر از راه‌حل‌های سنتی امنیت سایبری بیاندیشند. تعداد فزاینده‌ای از سازمان‌ها در حال پذیرش راه‌حل‌های امنیت فیزیکی مبتنی بر ابر (cloud-based physical security) به عنوان بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر برای افزایش تاب‌آوری سایبری (cyber resilience) هستند. با انتقال سیستم‌ها و داده‌های حیاتی به فضای ابری، کسب‌وکارها می‌توانند ضمن به حداقل رساندن بار عملیاتی بر دوش تیم‌های IT، حفاظت بیشتری را در برابر آسیب‌پذیری‌ها تضمین کنند.

 

برای تقویت امنیت در فضای ابری، Genetec موارد زیر را توصیه می‌کند:

 

۱. راه‌حل‌هایی با پشتیبانی از مدل امنیتی «اعتماد صفر» (Zero-Trust) اتخاذ کنید

یک رویکرد «اعتماد صفر» تضمین می‌کند که به هیچ دستگاه، کاربر یا سیستمی، صرف‌نظر از موقعیت مکانی آن، به‌طور خودکار اعتماد نمی‌شود. هر درخواست دسترسی به‌دقت تأیید می‌شود و این امر خطر دسترسی غیرمجاز را به شدت کاهش می‌دهد.

 

۲. سیستم‌ها را به‌طور منظم به‌روزرسانی و پچ (Patch) کنید

راه‌حل‌های ابری به‌طور خودکار به‌روزرسانی‌های نرم‌افزار و فریم‌ور (firmware) را ارائه می‌دهند و اطمینان می‌دهند که آسیب‌پذیری‌ها بدون تأخیر برطرف می‌شوند. به‌روزرسانی و پچ منظم سیستم شما برای حفظ امنیت حیاتی است.

 

۳. کنترل دسترسی دقیق و دانه‌بندی شده (Granular) پیاده‌سازی کنید

دسترسی کاربران را بر اساس نقش‌ها و مسئولیت‌هایشان محدود کنید. از اقدامات احراز هویت قوی کاربر، مانند احراز هویت چندعاملی (MFA)، برای به حداقل رساندن خطر دسترسی غیرمجاز استفاده کنید.

 

۴. حاکمیت داده (Data Sovereignty) و افزونگی (Redundancy) ایجاد کنید

ارائه‌دهنده ابری را انتخاب کنید که دارای مراکز داده (Data Centers) در مکان‌های مختلف باشد تا اطمینان حاصل شود که داده‌ها مطابق با مقررات محلی ذخیره می‌شوند و گزینه‌های بازیابی فاجعه (Disaster Recovery) فراهم است. افزونگی داده‌ها کلید حفظ تداوم کسب‌وکار در صورت قطعی است.

 

۵. دستگاه‌های مدیریت‌شده ابری را برای امنیت سایبری پیشرفته اتخاذ کنید

دستگاه‌های NVR قدیمی و اختصاصی را با دستگاه‌های مدیریت‌شده ابری (cloud-managed appliances) جایگزین کنید تا دستگاه‌های موجود خود را به پلتفرم ابری متصل نمایید. راه‌حل‌های مدرن مانند خط تولید دستگاه‌های Genetec Cloudlink می‌توانند به یکپارچه‌سازی دستگاه‌های قدیمی‌تر و کم‌امنیت‌تر در یک اکوسیستم امنیتی مدرن، بدون به خطر انداختن امنیت سایبری، کمک کنند. این دستگاه‌ها با قابلیت‌های «سپر سایبری» (cyber-shield) داخلی، از انتقال یکپارچه به زیرساخت مبتنی بر ابر پشتیبانی می‌کنند و امکان ارتقای تدریجی به سیستم‌های امن‌تر را بدون نیاز به تعویض‌های پرهزینه فراهم می‌سازند.

 

۶. با شرکای قابل اعتماد همکاری کنید

با ارائه‌دهندگان فناوری و شرکای تجاری قابل اعتمادی کار کنید که به‌طور فعال تهدیدات امنیتی را نظارت می‌کنند و در ایمن‌سازی سیستم (system hardening) به شما کمک می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که سیستم‌های شما همیشه امن هستند.

متیو شوالیه (Mathieu Chevalier)، معمار ارشد امنیت در Genetec گفت: «راه‌حل‌های ابری به طور فزاینده‌ای در حال تبدیل شدن به انتخاب ارجح برای کسب‌وکارهایی هستند که به دنبال بهره‌مندی از بهترین‌های هر دو جهان (امنیت و انعطاف‌پذیری) هستند.» وی افزود: «با پذیرش استقرارهای ابری و ابری-هیبریدی (hybrid-cloud) در امنیت فیزیکی، سازمان‌ها می‌توانند پیچیدگی نگهداری از سیستم‌های داخلی (on-premises) را کاهش داده و در عین حال، وضعیت امنیت سایبری قدرتمندی را حفظ کنند.»